Site-archief

ANALYSE | Oranje: waarom het mis ging op het EK

Bert van Marwijk

Bert van Marwijk (Photo credit: sputnik-)

Vier jaar geleden was ik zelf als journalist bij het EK voetbal, destijds in Zwitserland. In Oekraïne en Polen was ik dit jaar niet. Maar zelfs de collega’s van de media die daar wel waren, weten niet alles. Want iedereen vraagt zich immers af: wat is er toch gebeurd binnen Oranje? Een goede vraag. Het grote speculeren is begonnen. Reken maar dat de komende dagen op de diverse sportredacties overuren worden gemaakt om te proberen te achterhalen wat nou het werkelijke verhaal is achter dit echec van het Nederlands elftal. Hier is mijn mening, gebaseerd op wat we hoorden en zagen.

  • Is de chemie tussen bondscoach en spelersgroep verdwenen?

Je zou bijna denken van wel. Bert van Marwijk hield vast aan het systeem dat zijn team naar de WK-finale bracht. De spelers die het – ook na het WK nog in de kwalificaties – zo lang goed deden, gaf hij vertrouwen. Ze betaalden het echter niet terug. Vragen rezen de afgelopen dagen en weken of Van Marwijk zijn ploeg nog wel kon ‘raken’.

Net toen iedereen in den lande meende dat Van Marwijk te lang aan dezelfde spelers en hetzelfde systeem (twee controleurs) vast had gehouden, kwam er gisteren na de exit ineens allemaal steun voor de bondscoach. Rafael van der Vaart – die nooit zeker was en is van een basisplaats – sprak duidelijke taal: ‘Ja, Van Marwijk moet blijven’.  John Heitinga, nota bene gisteren voor de wedstrijd tegen Portugal gepasseerd, nam het ook op voor de coach: ‘Van mij hoeft hij niet weg’. En Wesley Sneijder uitte na de uitschakeling soortgelijke taal.

Natuurlijk weet ik dat spelers bijna altijd het politiek correcte antwoord geven op vragen over of de trainer weg moet of niet. Maar als spelers het specifiek voor de coach opnemen, zegt dat vaak wel iets over hun gevoel. Want als ze hem weg willen hebben, hóéven ze niet deze antwoorden te geven. Dan was een ‘Daar zeg ik niks over’ of ‘Geen commentaar’ ook voldoende geweest.

Dus met die chemie tussen spelers en Van Marwijk zit het misschien toch nog wel beter dan sommige mensen de afgelopen tijd dachten.

  • Is er dan een probleem tussen de spelers onderling?

Daar lijkt het veel meer op. Met de nadruk op ‘lijkt’. Want wie goed tussen de regels van alle reacties doorlas, kon gisteren maar één conclusie trekken: binnen de groep klopt er iets niet. Een aanname die de afgelopen week al vaker werd gedaan door veel volgers, maar waarvoor keiharde bewijzen ontbreken. Ook nu nog, daags na de exit. Maar meer dan ooit waren de signalen in deze richting duidelijker dan na afloop van de wedstrijd tegen de Portugezen.

Sneijder erkende dat de gekozen tactiek en bijbehorende invulling niet zíjn keuze geweest was. En toch nam de middenvelder het op voor de bondscoach. Dat geeft te denken: waren er dan spelers binnen de selectie die deze speelwijze erdoorheen drukten?
Mark van Bommel sprak over een sfeer die anders was dan in 2010. En met ‘anders’ bedoelde hij niet ‘beter’, als je goed naar zijn toon luisterde en goed zijn lichaamstaal bekeek.

Gregory van der Wiel sprak van een voor hem mislukt toernooi omdat hij anders moest spelen dan hij zelf voor ogen had. Dit kwam ook al voorafgaand aan het duel met Portugal eens naar buiten, maar ditmaal zei de rechtsback het zelf. Hij zou niet zoveel mee op hebben mogen komen als hij zou willen. En hij liet duidelijk doorschemeren te balen van hoe hij zich in de steek gelaten voelde met betrekking tot het verdedigen van de heer C. Ronaldo.

Zo waren er meer voorbeelden van ontevreden spelers. Huntelaar, die gisteren niet reageerde, sprak voorafgaand aan de derde wedstrijd over hoe er toch vooral ballen van de flanken moesten komen om de Portugezen te kunnen verslaan. Die ballen kwamen er niet. Lag dat aan het systeem van Van Marwijk of aan onwil of onkunde bij de spelers die hem moesten bedienen?

Meer nog dan een collectieve ontevredenheid over de bondscoach lijkt er sprake te zijn van collectieve ontevredenheid over élkaar in Oranje. Spelers verwachten dingen van elkaar die niet waargemaakt worden, verwijten elkaar zaken en verschillen onderling van de mening over A) de te volgen tactiek en B) de manier waarop die moet worden uitgevoerd.

En, nog even ter overweging:
Van Persie is topscorer van de Premier League geworden en wilde schitteren op het EK. Zo graag zelfs dat hij – volgens de gegevens van UEFA – zelfs de op een na meeste kilometers liep van Oranje, na Van der Wiel. Overijverig dus, waardoor de spits uiteindelijk onzichtbaar bleek.
– Huntelaar is topscorer geworden van de Bundesliga, wilde een basisplaats, kreeg die niet en werd boos.
– Sneijder kende een teleurstellend jaar bij Internazionale en wilde de leider van dit team zijn. Kreeg de rest echter niet mee.
– Van Bommel wilde als routinier nog eenmaal vlammen. Maar liep vooral te zwemmen op het middenveld en verloor daarmee zijn gezag.
– Robben was teneergeslagen na een dramatisch seizoenseinde bij Bayern en wilde graag sportieve wraak. Té graag.
– Van der Wiel wilde zijn kwaliteiten tonen om een transfer naar het buitenland te verdienen. Maar werd blijkbaar geremd.

En zo wilde iedereen teveel iets vanuit een eigen perspectief.  Dit Oranje speelde daarom niet als team. Maar het wás ook geen team.
Een trieste constatering, gezien het feit dat juist de collectieve kracht ervoor zorgde dat Oranje op het WK nog tot de finale kwam.

Zie daar, de ontmaskering van het demasqué van Oranje.

Advertenties

Play-offs: 5 redenen waarom Jupiler League clubs kans hebben op promotie

Vanavond zullen met de Jupiler League clubs ook de nummers 16 (VVV-Venlo) en 17 (De Graafschap) zich gaan mengen in de play-offs voor twee plaatsen in de eredivisie. En dus wordt het interessant. Op de werkvloer bij ons werd al druk gefilosofeerd over de kansen van bijvoorbeeld Cambuur. De meningen waren tegenstrijdig, maar een ding komt steeds terug: de ervaringen van een paar jaar geleden tegen Roda JC. Waarom zouden Jupiler League-clubs geen kans hebben? Vijf redenen.

1. De uitgangspositie: Jupiler League clubs hebben niets te verliezen. Promotie? Mooi. Geen promotie? Ach, jammer maar helaas. Voor de eredivisionisten staat er zowel prestigematig als sportief en financieel véél meer op het spel. Degradatie is een drama voor veel clubs.

2. Het verwachtingspatroon: Jupiler League clubs hebben vaak al een geslaagd seizoen als ze de play-offs überhaupt halen, een uitzondering daargelaten. Maar promotie is voor velen geen must. Handhaving is dat voor eredivisieclubs juist wel. En dat verwachten de supporters van eredivisieclubs ook. Want eredivisie, dat smaakt naar meer. En dus is de verwachting van veel fans dat er gewonnen wordt van Jupiler League clubs.

3. Sfeer: Natuurlijk, spelers van VVV en De Graafschap kennen in veel gevallen de sfeer bij Jupiler League clubs wel uit het recente verleden. En ze zijn andere hectische taferelen gewend, grote stadions ook van Ajax, PSV of Feyenoord. Maar die kleine, sfeervolle, volgepakte en daardoor heksenketel-achtige arenaatjes van Cambuur, Sparta of misschien ook wel Willem II; het kan intimiderend zijn. Niet mee eens?? Vraag de spelers van Roda JC nog maar eens even naar hun ervaringen in 2009.

4. De recente resultaten: Inderdaad, maar weinig Jupiler League clubs hebben het geflikt de laatste jaren: eredivisionisten uitschakelen in de jacht op promotie. Excelsior dat Sparta wieberde, is een van de voorbeelden. Maar veelzeggend is op zijn minst de enorme moeite die de ploegen uit de hoogste divisie hadden met hun collega’s van een niveau lager.
– Roda JC had in 2009 strafschoppen nodig om Cambuur de baas te blijven
– Willem II had in 2010 de grootste moeite om Go Ahead Eagles te verslaan
– VVV-Venlo kon maar ternauwernood FC Zwolle het hoofd bieden in het afgelopen seizoen.

5. De uitdoelpunten-regel: Jupiler League clubs spelen eerst thuis tegen een eredivisionist. Dat zou een voordeel voor die laatste moeten zijn. Mijn mening: het is eerder andersom, zeker voor clubs met een vol stadion in play-offs (zoals Cambuur, Sparta of Go Ahead Eagles in recente jaren). Gedragen door de sfeer en een eredivisieploeg die eerst een en ander wil aftasten, hebben de thuisspelende Jupiler League clubs een kans om de opponent op nul doelpunten te houden. Vervolgens ligt in de return alle druk nog meer bij de dan thuisspelende eredivisionist. Die moet zich handhaven (zie punt 1 en 2) en zal dus moeten scoren. Daardoor ontstaat ruimte voor de bezoekers uit de Jupiler League. Weten die dat om te zetten in een doelpunt, dan is daar het gewenste (want dubbel tellende) uitdoelpunt.

Natuurlijk gaat het heus niet elk jaar zo, dat bewijzen de resultaten óók. Maar moraal van het verhaal: Jupiler League clubs hebben in de play-offconfrontaties met eredivisionisten misschien wel meer kans dan menig voetballiefhebber objectief gezien vaak denkt.

We gaan het zien. Vanavond speelt Cambuur thuis tegen VVV, FC Den Bosch ontvangt De Graafschap (daarnaast stuiten Willem II en Sparta op elkaar, alsmede FC Eindhoven en Helmond Sport).
Het zal ons een eerste indicatie geven over de kansen.

De zon is goed voor voetballers

Is het u ook opgevallen de afgelopen tijd? Over een Elfstedentocht praat niemand meer, we zijn in de ban van voorjaar. En met de zon die zich de afgelopen weken geregeld liet zien, klaarde niet alleen de lucht op. Nee, ook het humeur van vele mensen. Zon is goed voor je, vitamine D. Het geldt ook voor voetballers. En vooruit, misschien ook wel voor journalisten. Laat me u even meenemen naar de dag voor een wedstrijd.

Clubwatchers in het betaalde voetbal bezoeken uiteraard ook de trainingen van de club die ze volgen. Bijvoorbeeld de laatste training, daags voor een wedstrijd. In mijn geval was dat de afgelopen zo bij SC Cambuur. Ze trainden in het stadion, da’s al fijner dan op een trainingscomplex waar je zelfs bij mooi weer nog wegwaait. Een stadion, zelfs al is het leeg, is knus. En dan het zonnetje erbij? Perfect.

Goed humeur, die voetballers. Ze hebben alle tijd, zo blijkt ineens (al doen de spelers van Cambuur wat dat betreft nooit moeilijk, moet ik bekennen). Maar die zon, die helpt. ‘Interview? Ja, heb nu wel even tijd. Kom, we gaan effe in de dugout zitten, lekker in het zonnetje man’. Was getekend: Oguzhan Türk, middenvelder van Cambuur, volgend jaar in de eredivisie spelend (mark my words).

En afgelopen donderdag, toen ik met Robert van Boxel wilde spreken? Driemaal raden wat-ie zei na de training. Exact, hetzelfde: ‘Interview? Ja, heb nu wel even tijd. Kom, we gaan effe in de dugout zitten, lekker in het zonnetje man’.

Ja mensen, zo gemakkelijk kan het zijn om voetballers te interviewen. Waar de zon al niet voor kan zorgen; iedereen heeft een goed humeur, zo lijkt het.
Of zou het komen doordat Cambuur vijf van haar laatste zes wedstrijden wist te winnen?

De toppers van het weekeinde 31 maart – 1 april

Zo, nu ik verlost ben van het fenomeen ‘dagrubriek’ kan ik mooi elke gewenste dag met de ‘toppers van het weekeinde’ komen aanzetten. Bijvoorbeeld op maandag. En toppers, die waren er in de sportwereld genoeg dit weekeinde. En hoe mooi de zege van Tom Boonen misschien ook was in de Ronde van Vlaanderen; laat ik me maar beperken tot de landelijke en regionale sport.

Dus daar gaan we:

1. VOLLEYBALVROUWEN van VC SNEEK

Hé, stonden deze vrouwenvolleybalsters vorige week ook al niet in dit rubriekje? Jazeker. En was het niet zo dat ze beide wedstrijden in de finale om het landskampioenschap afgelopen weekeinde verloren? Jazeker. En toch staan ze op nummer één in deze rubriek? Jazeker.
Het is vrij simpel: ik hou wel van underdogs annex outsiders die boven zichzelf én alle verwachtingen uitstijgen. En hoewel de volleybalsters uit Sneek in de eindstrijd uiteindelijk vrij kansloos ten onder gingen tegen de nieuwe, terechte kampioen Sliedrecht, neem ik toch mijn petje af voor VC Sneek.
Nog niet zo lang geleden leek het gedaan met topvolleybal in Sneek. Het Friese bolwerk van weleer kampte met geldgebrek, zette in op de jeugdopleiding en ging door. Zie daar: met een jonge ploeg bereikte Sneek volledig onverwacht als nummer 5 van de competitie de finale. Voor het eerst in twintig jaar was dat. En het zegt wat over de toekomst: die is hoopvol door de talentvolle groep die er nu staat in Sneek.
Conclusie: misschien niet de eindwinnaar in het volleybal, wel de morele winnaar. En da’s ook wat waard.

2. BAS DOST

In het Friesch Dagblad van vandaag bijzondere aandacht voor de spits van sc Heerenveen. We vroegen ons namelijk af of hij niet eens in beeld zou moeten komen voor het Nederlands elftal. Is dat zo’n gekke gedachte? Luister, deze man heeft er al 25 doelpunten in liggen. Vijfentwintig. Dat zijn er al twee meer dan de vorig jaar door iedereen zo geprezen Bjorn Vleminckx.
Wat mij betreft kan onze vrolijke vriend Dost zonder twijfel mee met Oranje naar het EK. In een rol zoals Pierre van Hooijdonk die had, zo stelde toekomstig Harkemase Boys-spits Age Hains Boersma (ex-Heerenveen) in onze rubriek ‘Sporttribunaal’. Goede opmerking vond ik dat. Groot, sterk, goed met het hoofd en gewend aan een aanvallende ploeg met vleugelspitsen. Goede pinchhitter.
En inderdaad, geen vrije trappenspecialist zoals Pi-Air. Maar goed, je kunt niet alles hebben. Maar wel 25 goals. En da’s een boel.

3. SC CAMBUUR

Een paar weken geleden was het nog bijna crisis bij de eerstedivisonist uit Leeuwarden. Maar liefst zeven wedstrijden op rij werd er niet gewonnen en de play-offdeelname kwam in gevaar. Maar zie daar: een paar weken verder en Cambuur heeft vijf van de volgende zes duels gewonnen en de ander gelijkgespeeld. En dat ook nog eens goed voetbal. Waarom dan nu bij de toppers van het weekeinde?
Omdat er gisteren wel héél erg knap en overtuigend werd gewonnen van koploper FC Zwolle: 3-0. Na vijf minuten stond het al 2-0. De Leeuwarders zitten ineens in een flow en dat betekent dat ze een gevaarlijke klant aan het worden zijn voor de komende play-offs om promotie.

NIET MEE EENS??
ANDERE TOPPERS??
MELD HET GERUST IN DE REACTIES!

Stoppen van Sandor van der Heide bij Cambuur zat er aan te komen

Ze hadden het leuk bedacht bij SC Cambuur vandaag. In de middaguren zou bekend worden gemaakt dat Sandor van der Heide er na 11 seizoenen in Leeuwarden (verdeeld over twee perioden) mee ophoudt. En dat de optie op Mohamed El Makrini zou worden gelicht, evenals dat doelman Robbert te Loeke een nieuw contract krijgt aangeboden. Helaas voor de club lekte het nieuws uit, waardoor mijn gevederde vrinden van de regionale omroep het nieuws al om tien uur als eerste meldden.

In Sneek liepen toen al allemaal mensen met een grote glimlach rond. De huidige assistent van ONS Sneek wordt volgend jaar immers speler bij die club. En dus is nu al bekend waar volgend seizoen de beste speler speelt van de hoofdklasse (of misschien wel topklasse).

En of ze echt een big smile hadden bij ONS? Het antwoord van verdediger Chris de Wagt op twitter was maandagmiddag veelzeggend. Hij volstond met een tweet die er als volgt uitzag: ” 🙂 ”

Als krant waarvan de deadline al voorbij was, restte ons vandaag weinig anders dan het maken van een verhaal met een compleet andere insteek. Dus morgen leest u van mijn hand nieuws over de toekomst van andere spelers dan Van der Heide. En natuurlijk maken we heus een round-up van wat er vandaag allemaal speelde bij de geel-blauwe formatie uit de Friese hoofdstad.

Lees de rest van dit bericht

[uit de catacomben] Opstootje AGOVV

Bizar momenten na SC CambuurAGOVV Apeldoorn. Terwijl Mark de Vries (Cambuur) de tranen liet vloeien in de catacomben, waren er emoties van geheel andere aard bij AGOVV. Want luttele meters verderop was er boosheid. Op elkaar welteverstaan. En dus volgde een vechtpartij in de kleedkamer. Althans, dat vertelden naderhand reporters van andere media die de Apeldoornse club volgen. Ai, ai, ai…

Wie nou wie te lijf ging, geen idee. Toch wilden veel mensen dat weten, zo bleek op Twitter. Maar doet het er toe? Wie het ook waren (ik weet het niet eens – wij waren vooral met De Vries en de reacties van andere Cambuurspelers bezig), schandalig is het sowieso al dat ploeggenoten met elkaar op de vuist gaan. Belachelijk. Genant ook vooral.

Lees de rest van dit bericht

COLUMN | Mijn Glazen Bol voor 2012

Ach en wee, hadden we maar een Glazen Bol.

Welnu, die is er. En hij staat op de sportredactie van het Friesch Dagblad. Daarom trap ik het jaar – en ook deze blog op mijn website – af met de column (ook na te lezen in mijn portfolio op www.desportjournalist.nl)  zoals wij die vandaag in onze sportkatern hadden.

Friesch Dagblad, maandag, 9 januari 2012  

De glazen bol voor 2012

Column
Gerard Bos, sportredacteur

Ook zo genoten van de jaarwisseling? De oliebollen bij m’n vrienden waren lekker, de appelbeignets bij heit en mem al evenzeer. En natuurlijk ben ik ook na deze oudejaarsloterij nog altijd geen miljonair. Maar goed. Wel had ik na het knallen van de kurken een mooi feestje ergens in de binnenstad van Leeuwarden en bij het wakker worden op 1 januari was daar het besef: het is 2012. En jawel, het wordt een mooi jaar.  

Wist u bijvoorbeeld al dat:
Lees de rest van dit bericht

%d bloggers liken dit: