Site-archief

Amerikaanse sportbeleving, deel 3 – FILMPJES (wat een lawaai…!)

Deel 3 van de Amerikaanse sportbeleving zoals ik die recentelijk meemaakte in St. Louis. In deel 1 en deel 2 heeft u het een en ander kunnen lezen over hoe het zo kwam dat ik überhaupt een weekje in de USA vertoefde. Welnu, een paar videootjes mogen uiteraard niet ontbreken.

Een van de dingen die opviel, was het ENORME LAWAAI dat ijshockeyfans maken. Althans, zeker die van de St. Louis Blues. On-ge-loof-lijk.

Daarom VIER FILMPJES, om een indruk te geven…

Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Amerikaanse sportbeleving, deel 2: ik ben fan – mag dat?

Deel 2 van de Amerikaanse sportbeleving-blogs op deze website. Welkom.
Wij Nederlanders hebben bepaalde vooroordelen over Amerikanen. Maar nu ik er tweemaal ben geweest en veel van het land heb gezien – oost, midden en west – kan ik zeggen dat we nog het een en ander van de USA kunnen opsteken. En zéker op het gebied van sport en sportbeleving. Laat me u meenemen in mijn herinneringen van het tripje dat ik recentelijk maakte.
Deel 2 gaat over de St. Louis Blues en waarom ik fan ben. Enjoy!

Het begon op de Nintendo
Als sportjournalist word je geacht objectief te zijn. En dat ben ik. MAAR… Mag een journalist dan geen supporter zijn? Jazeker wel. Bijvoorbeeld van het Nederlands elftal, hoor je veel journalisten zeggen. Maar op zeker van een Amerikaanse sportploeg. En fan, dat ben ik. Van de St. Louis Blues welteverstaan. Wie? Ja, de St. Louis Blues. Amerikaanse ijshockeyteam uit de NHL (National Hockey League).

Hoe dat zo kwam? Simpel. Vroeger speelden we met schoolvriendjes veel NHL-spelletjes op de Nintendo. Bijvoorbeeld NHL94, de ijshockeytegenhanger van de FIFA-voetbalspellen. Maar ja, dan moet je de eerste keer een team kiezen. Ik ging voor de ploeg met het mooiste logo. Inderdaad, dat van de Blues dus.

Vervolgens word je nieuwsgierig naar hoe ze het in real life doen. Dus ga je ze volgen. Eerst via teletekst, later via internet en een Amerikaanse sportzender in het kabelpakket. Om uiteindelijk via streams op internet ook wedstrijden live te volgen (midden in de nacht, ja. Maar goed, we hebben als sportjournalisten toch al onregelmatige werktijden, dus dat komt soms prima uit.

Eerste bezoek: 2009
In 2009 maakte ik vervolgens een reis door de USA en dus nam ik daarin ook St. Louis op. Kocht via internet kaartjes voor een wedstrijdje tegen Nashville Predators en ineens was ik in de stad van de Blues en in het stadion van ‘mijn club’. Via een supporterswebsite – www.stlouisgametime.com – kondigde ik mijn komst aan. Die fans daar vonden dat wel geinig, zo’n Europeaan op bezoek. Ik leerde tijdens mijn reis een paar supporters kennen en hield er nadien altijd via de site en via Twitter contact mee.

Later in 2009 schreef ik zelfs artikelen voor de website, toen ik voor de fun op bezoek was in Stockholm, waar de Blues het seizoen openden met twee wedstrijden tegen rivaal Detroit Red Wings. Ik kon overal heen, zelfs in de kleedkamer, omdat ik me als journalist voor de wedstrijden had geaccrediteerd. Zo regelde ik ooktwee  handtekeningen op mijn Blues-shirt: van Andy McDonald (speelt er nog steeds) en Keith Tkachuck (gestopt).  Ik sprak oovendien met mijn Amerikaanse vrinden af dat als de Blues de play-offs (zie ook de blog Deel 1 –  IJshockey voor dummies) zouden halen, ik terug zou komen.

Terug in 2012
Welnu, dat was dit jaar. De Blues deden het met een jonge ploeg verrassend goed, werden tweede in de Western Conference en begonnen in de eerste ronde van de play-offs tegen de San Jose Sharks. In maart besloot ik om naar St. Louis te gaan. Ik had de tijd, het geld en de zin. Bovendien, een mens moet ook eens wat impulsiefs doen in zijn leven.

En zo vond ik mezelf halverwege april ineens weer terug in de stad waar ik drie jaar geleden ook was, voor ijshockey, voor vrienden die ik daar maakte. Hoe het me verging? Meer in deel 3!!

Amerikaanse sportbeleving, deel 1 – IJshockey voor dummies

Deel 1 van de Amerikaanse sportbeleving-blogs op deze website. Welkom.
Wij Nederlanders hebben bepaalde vooroordelen over Amerikanen. Maar nu ik er tweemaal ben geweest en veel van het land heb gezien – oost, midden en west – kan ik zeggen dat we nog het een en ander van de USA kunnen opsteken. En zéker op het gebied van sport en sportbeleving. Laat me u meenemen in mijn herinneringen van het tripje dat ik recentelijk maakte.  Enjoy.

Ik was in april een weekje in St. Louis om wat Amerikaanse vrienden op te zoeken en om (weer eens, in 2009 was ik er ook) de Amerikaanse sportbeleving te zien, vooral die van mijn favoriete ijshockeyploeg St. Louis Blues.
Voordat ik daarover ga vertellen in deze blogjes, eerst even het volgende…(voor wie er anders geen snars van begrijpt).

Deel 1: IJshockey voor dummies.

Zoals het basketbal de NBA heeft, heeft het ijshockey de NHL. In deze National Hockey League spelen dertig teams, uit Canada en de Verenigde Staten. De competitie is verdeeld in twee divisies: Western Conference en Eastern Conference. Daarbinnen is geografisch gezien een divisie-indeling gemaakt, waarbij je vaker tegen divisierivalen speelt dan tegen andere teams. Dit om reizen buiten je eigen tijdzones wat te verminderen. Toch speelt elke ploeg minimaal eenmaal per seizoen tegen een elk van de andere 29 ploegen.

Western Conference
Central division: St. Louis Blues – Detroit Red Wings – Chicago Blackhawks – Nashville Predators – Columbus Blue Jackets.
Northwest division: Vancouver Canucks – Minnesota Wild – Edmonton Oilers – Calgary Flames – Colorado Avalanche
Pacific division: Los Angeles Kings – San Jose Sharks – Phoenix Coyotes – Dallas Stars – Anaheim Ducks

Eastern Conference
Northeast division: Boston Bruins – Buffalo Sabres – Toronto Maple Leafs – Ottawa Senators – Montreal Canadiens
Atlantic division: New York Rangers – New York Islanders – Pittsburgh Penguins – Philadelphia Flyers – New Jersey Devils
Southwest division: Washinton Capitals – Tampa Bay Lightning – Florida Panthers – Carolina Hurricanes – Winnipeg Jets

Uit beide conferences plaatsen de beste acht teams zich voor de playoffs om de Stanley Cup. Dat gaat zo: 1 vs 8, 2 vs 7, 3 vs 6 en 4 vs 5. Alle ‘matchups’ worden beslecht in een best-of-7-serie. Zodoende komt er uiteindelijk uit beide conferences een winnaar en die twee teams spelen tegen elkaar in de eindstrijd.
Het reguliere seizoen telt 82 wedstrijden (!!!) voor elke ploeg.

Inzoomend op de St. Louis Blues, mijn favoriete ploeg:

  • Heeft nog nooit de Stanley Cup gewonnen
  • Tot een tiental jaar geleden wel altijd vaste waarde in de playoffs, maar daar bleef het bij, ook in 2009 en 2012 in play-offs.
  • Mag wat dat betreft een subtopper genoemd worden; doet meestal leuk mee, zonder een titelfavoriet te zijn (vergelijk het maar met sc Heerenveen of FC Groningen in de eredivisie van het voetbal)
  • Speelt in het Scottrade Center, staat bekend als een van de luidste en meest sfeervolle arena’s in het ijshockey
  • Fans van St. Louis Blues staan bekend om hun ‘hockey knowledge ‘- geen bioscooppubliek of opportunisten. Stevige fanbase. Vergelijkbaar met een volksclub in het voetbal.
  • Blues logo – de muzieknoot – heeft uiteraard historische waarde. Niet voor niks is St. Louis een stad die bekend staat om haar jazz- en bluesmuziek.

    Zo. U weet wat ins en outs van ijshockey in Noord-Amerika en u weet wat ins en outs over de St. Louis Blues. Maar waarom ik daar fan van ben??? Dat leest u in deel 2 – > Hierrrrrrrr. Enjoy!

(UPDATE) DeSportjournalist.nl is even op vakantie…

St. Louis Blues

St. Louis Blues (Photo credit: Wikipedia)

Vrienden!

Het was u allen natuurlijk al opgevallen: weinig activiteit de afgelopen anderhalveweek op deze blog!
Dat komt omdat ik even op vakantie ben. De Sportjournalist is namelijk ook een Sportliefhebber. En sterker nog, een supporter. Nee, niet van Cambuur of Heerenveen – ik word ervoor betaald om objectief te zijn en dat ben ik.

Maar: fan zijn van een Amerikaanse sportploeg, dat mag natuurlijk wel. En dat ben ik ook. Dat vormde de reden van een bezoek aan St. Louis de afgelopen week. Inderdaad, geen stad waar de gemiddelde Nederlander snel naartoe zou gaan (ook al is het een prachtige stad; maar ja, onbekend maakt onbemind).

Ik heb al eens voor mijn werk over Amerikaanse ijshockey geschreven, maar nu was ik er voor de fun. Voor de St. Louis Blues en de ijshockey-play-offs in de NHL (National Hockey League). Voor een weerzien met vele vrienden die ik er in 2009 maakte. En – omdat ik er toch was – ook even voor een bezoekje aan de honkballers van de St. Louis Cardinals. ‘Ach, boeiend…’, zegt u? Welnu, jazeker boeiend!

En dat zal ik de komende dagen eens even illustreren met foto’s, video’s. Ondergetekende haalde zelfs de plaatselijke krant in verband met zijn bezoek als Europese fan speciaal voor twee play-offpotjes van de Blues versus de San Jose Sharks.

Nu het SLECHTE NIEUWS: mijn vakantie is nog niet voorbij; een tripje naar Zweden wacht. Dus het kan zijn dat u nog even moet wachten op al die filmpjes, foto’s en verhalen… Ze zijn meer dan de moeite waard; daarover geen zorgen!

Blijf de site in de gaten houden de komende dagen en deze reporter zal u weer voorzien van de nodige leuke dingen!

%d bloggers liken dit: