Categorie archief: Overige media

Alle berichten over andere media vind je hier

Nederland – Duitsland: de scenario’s voor vanavond!

Voelt u de spanning al?
Wat een belangrijk duel vanavond, Nederland – Duitsland… En zoals zo vaak zijn de scenario’s talrijk. Hoe kan Oranje ervoor zorgen dat ze toch nog een ronde verder komt op het EK 2012??

Het Algemeen Dagblad zette het op een rijtje.

Scenario's Nederland - Duitsland, via ad.nl

Scenario’s Nederland – Duitsland, via ad.nl

Advertenties

Over het MediaTeam, deel 1 | De beste stuurlui staan aan wal – maar niet altijd

Harkemase Boys

Harkemase Boys (Photo credit: Wikipedia)

Er moet me nog even wat van het hart met betrekking tot vorige week. Toen vond op het complex van topklasser Harkemase Boys het zogeheten Hemelvaart-toernooi plaats. Tot zover niks bijzonders. Maar: elk jaar doet daar ook een team van Friese (sport)journalisten mee. Wij noemen ons het MediaTeam.
Journalisten van Friesch Dagblad, Leeuwarder Courant en Omrop Fryslân, samen in een formatie. Hoezo haat en nijd? Hoezo concurrentie? Het MediaTeam verbroedert!

Waarom doen we mee? Omdat we als journalisten immers altijd vanaf de kant zo goed weten wat voetballers en andere sporters fout doen. ‘De beste stuurlui staan aan wal’, dat idee. Dus als je dan wordt uitgenodigd om zelf je kunsten te vertonen, moet je dat ook doen. En aldus geschiedde de afgelopen twee jaar. U raadt het al: eerste keer laatste, tweede keer één na laatste…

Maar dit jaar was alles anders. Het MediaTeam won. Inderdaad. WINST. Nummer één. En ja, dat was voor onszelf misschien nog wel de grootste verrassing. Verder zegt het ook weinig, want het is een recreatief toernooi, potjes puur voor de lol. Maar toch, als je meedoet wil je ook winnen.

Dus toch even deze foto met u allen delen… Omdat we er nog steeds van nagenieten als journalisten… En omdat we weten dat het misschien wel bij deze ene keer blijft..!

De onbezorgde vakantie van Dost en Magath

Nog een paar dagen dan weten we het: waar gaat onze vrolijke vriend Bas Dost naartoe? Hij wilde het immers graag zo snel mogelijk weten, zodat hij een onbezorgde vakantie zou hebben. Welnu, met een collega speculeerden we er vorig week even op los.

En aangezien Bild – geen hoogstaande krant, maar qua inside information vaak wel van veel zaken op de hoogte – deze week opnieuw meldde dat VfL Wolfsburg hem wil, ga ik er nog steeds vanuit dat dát Dosts nieuwe club wordt. Want ook manager/trainer Felix Magath wilde graag een onbezorgde vakantie, zei hij zelf.

Dost zou er best goed passen, denk ik. En voor 10 miljoen euro, zoals werd gesuggereerd, lijkt mij het voor sc Heerenveen een prima deal.

Nog een paar daagjes geduld.

COLUMN: Het afscheid van Sandor van der Heide

Ik had er door mijn reizen en belevenissen nog niks over geschreven op deze website, maar dat moet wel even. Want: ere, wie ere toekomt. Nietwaar? En als het om een van de beste spelers van de Jupiler League van de afgelopen jaren gaat, dan is een extra vermelding op z’n plaats. In de play-offs waar SC Cambuur op dit moment in speelt, zullen we hem niet meer zien. Het afscheid van profvoetbal is definitief en kwam anderhalve week geleden tegen Telstar, op eigen veld in Leeuwarden. Ik was erbij en zag bijzondere taferelen in de catacomben en op het veld.

Dus bij deze nog even de column zoals die vorige week maanden in het Friesch Dagblad stond (en onderaan het filmpje van mijn collega’s van Omrop Fryslân)

Afscheid

Uit: Friesch Dagblad, 30 april 2012

Gerard Bos, sportredacteur

Als journalist schrijf je elk jaar tig artikelen en zeker als je de vaste verslaggever van een betaald voetbalclub bent. Zoals artiesten specifieke herinneringen hebben aan bepaalde liedjes of acteurs aan films, zo hebben journalisten dat aan bepaalde verhalen die ze schrijven. Ook ik. Zoals dat ene verhaal over de band van een profvoetballer met zijn overleden vader.

Die voetballer is Sandor van der Heide. Of beter gezegd: wás Sandor van der Heide. Want de aanvoerder van Cambuur, de man die verdeeld over twee perioden tien jaar doorbracht in Leeuwarden, nam vrijdag afscheid van het betaalde voetbal.

Hij vertelde me in het bewuste interview – het was in de zomer van 2009 – hoeveel pijn het verlies van z’n vader deed.
Hoezeer zijn vader altijd had meegeleefd en z’n grootste fan was.
En hoe hij voor elke wedstrijd even naar het graf van ‘pa’ ging.

Sommige collega’s van me herinneren zich Van der Heides vader ik heb de man nooit ontmoet. Maar het verhaal van Van der Heide junior over senior bleef me altijd bij.

Vrijdagavond dacht ik er tijdens het afscheid van Van der Heide automatisch aan terug. ‘Die ouwe’ had vast geglommen van trots als hij het afscheid van zoonlief bij Cambuur in levende lijve had kunnen bijwonen. En wie weet, misschien had-ie zowaar een traantje weggepinkt.

Moeder Van der Heide deed dat na afloop in de catacomben in ieder geval wel. Het was ontroerend en ik durf te wedden dat de herinnering aan vader Van der Heide daar ook een rol in speelde.

Moeder zag even daarvoor haar zoon invallen, hoewel hij eigenlijk te geblesseerd was om te spelen. Hij mocht toch nog even tien minuutjes meedoen, zijn laatste schreden in een competitieduel in het Cambuurstadion maken. Daarna volgden de plichtplegingen, hij ging op de schouders en sprak het publiek toe.

,,Als speler hield je van me of had je een hekel aan me. Sorry dat ik geen 46 slidings per wedstrijd maakte. Maar om eerlijk te zijn: daar was ik ook helemaal niet goed in”, zei hij. Wijze woorden. Supporters droegen hem vaak op handen, soms werd-ie ook verguisd. Ook als journalist kon je veelal prima met hem werken, maar waren er ook momenten dat je baalde als een stekker als hij niet terugbelde. Maar uiteindelijk kwam het altijd goed.

Van der Heide stopt op het juiste moment: ouder, vaker geblesseerd en stevige concurrentie. Hoeveel hij nog had gespeeld volgend jaar, weet niemand. Beter nu stoppen dan een jaar te lang doorgaan, merkte hij zelf al terecht op.

Voor Cambuur was hij altijd een topspeler en blijft hij voor altijd een clubicoon. En dus kreeg hij een groots afscheid. De tranen bij moeke waren aandoenlijk, de knuffel van zoonlief als troost was mooi.

Een onderonsje volgde. Waar ze het over hadden? Geen idee. Waarschijnlijk ging het heus ook even over ‘pa’. Het zou mij in ieder geval niet verbazen.

Wat je al niet tegenkomt bij research: FC Friesland?

Ooit was er een discussie onder de Friezen: zouden sc Heerenveen en SC Cambuur niet gewoon moeten fuseren? Anders zou het toch nooit wat worden met dat betaalde voetbal in de provincie? Welnu, we weten allemaal hoe het afliep.

Toevallig zoekend naar wat informatie over iets totaal anders, kwam ik onderstaand stuk tegen op internet. Het is een artikeltje dat in 1988 in de Leeuwarder Courant stond. In die tijd zette iemand op grappige wijze neer hoe het zou zijn gegaan met een fusie van Heerenveen en Cambuur. Dus bij deze, ter vermaak:

Afbeelding

Bloemetje van dankbare supporters

In Leeuwarden ging het deze week over een huilende voetballer, bij sc Heerenveen zijn ze vol vertrouwen om het labiele PSV zondag in de competitie op te rollen en in de rest van voetbalminnend Nederland was Fred Rutten de meest besproken figuur.

Vanochtend kreeg dat eerste weer een nieuwe wending: waar de supporters van Cambuur twee weken geleden boos op het trainingsveld verscheven na zeven wedstrijden zonder zege, stonden ze er vandaag na drie opeenvolgende overwinningen opnieuw. Nu om de spelers en staf te bedanken.

Tja. Zo kan het ook. Opportunisme? Of bewonderenswaardig?
Ik ga toch voor het laatste.

%d bloggers liken dit: