Site-archief

Play-offs: 5 redenen waarom Jupiler League clubs kans hebben op promotie

Vanavond zullen met de Jupiler League clubs ook de nummers 16 (VVV-Venlo) en 17 (De Graafschap) zich gaan mengen in de play-offs voor twee plaatsen in de eredivisie. En dus wordt het interessant. Op de werkvloer bij ons werd al druk gefilosofeerd over de kansen van bijvoorbeeld Cambuur. De meningen waren tegenstrijdig, maar een ding komt steeds terug: de ervaringen van een paar jaar geleden tegen Roda JC. Waarom zouden Jupiler League-clubs geen kans hebben? Vijf redenen.

1. De uitgangspositie: Jupiler League clubs hebben niets te verliezen. Promotie? Mooi. Geen promotie? Ach, jammer maar helaas. Voor de eredivisionisten staat er zowel prestigematig als sportief en financieel véél meer op het spel. Degradatie is een drama voor veel clubs.

2. Het verwachtingspatroon: Jupiler League clubs hebben vaak al een geslaagd seizoen als ze de play-offs überhaupt halen, een uitzondering daargelaten. Maar promotie is voor velen geen must. Handhaving is dat voor eredivisieclubs juist wel. En dat verwachten de supporters van eredivisieclubs ook. Want eredivisie, dat smaakt naar meer. En dus is de verwachting van veel fans dat er gewonnen wordt van Jupiler League clubs.

3. Sfeer: Natuurlijk, spelers van VVV en De Graafschap kennen in veel gevallen de sfeer bij Jupiler League clubs wel uit het recente verleden. En ze zijn andere hectische taferelen gewend, grote stadions ook van Ajax, PSV of Feyenoord. Maar die kleine, sfeervolle, volgepakte en daardoor heksenketel-achtige arenaatjes van Cambuur, Sparta of misschien ook wel Willem II; het kan intimiderend zijn. Niet mee eens?? Vraag de spelers van Roda JC nog maar eens even naar hun ervaringen in 2009.

4. De recente resultaten: Inderdaad, maar weinig Jupiler League clubs hebben het geflikt de laatste jaren: eredivisionisten uitschakelen in de jacht op promotie. Excelsior dat Sparta wieberde, is een van de voorbeelden. Maar veelzeggend is op zijn minst de enorme moeite die de ploegen uit de hoogste divisie hadden met hun collega’s van een niveau lager.
– Roda JC had in 2009 strafschoppen nodig om Cambuur de baas te blijven
– Willem II had in 2010 de grootste moeite om Go Ahead Eagles te verslaan
– VVV-Venlo kon maar ternauwernood FC Zwolle het hoofd bieden in het afgelopen seizoen.

5. De uitdoelpunten-regel: Jupiler League clubs spelen eerst thuis tegen een eredivisionist. Dat zou een voordeel voor die laatste moeten zijn. Mijn mening: het is eerder andersom, zeker voor clubs met een vol stadion in play-offs (zoals Cambuur, Sparta of Go Ahead Eagles in recente jaren). Gedragen door de sfeer en een eredivisieploeg die eerst een en ander wil aftasten, hebben de thuisspelende Jupiler League clubs een kans om de opponent op nul doelpunten te houden. Vervolgens ligt in de return alle druk nog meer bij de dan thuisspelende eredivisionist. Die moet zich handhaven (zie punt 1 en 2) en zal dus moeten scoren. Daardoor ontstaat ruimte voor de bezoekers uit de Jupiler League. Weten die dat om te zetten in een doelpunt, dan is daar het gewenste (want dubbel tellende) uitdoelpunt.

Natuurlijk gaat het heus niet elk jaar zo, dat bewijzen de resultaten óók. Maar moraal van het verhaal: Jupiler League clubs hebben in de play-offconfrontaties met eredivisionisten misschien wel meer kans dan menig voetballiefhebber objectief gezien vaak denkt.

We gaan het zien. Vanavond speelt Cambuur thuis tegen VVV, FC Den Bosch ontvangt De Graafschap (daarnaast stuiten Willem II en Sparta op elkaar, alsmede FC Eindhoven en Helmond Sport).
Het zal ons een eerste indicatie geven over de kansen.

COLUMN: Het afscheid van Sandor van der Heide

Ik had er door mijn reizen en belevenissen nog niks over geschreven op deze website, maar dat moet wel even. Want: ere, wie ere toekomt. Nietwaar? En als het om een van de beste spelers van de Jupiler League van de afgelopen jaren gaat, dan is een extra vermelding op z’n plaats. In de play-offs waar SC Cambuur op dit moment in speelt, zullen we hem niet meer zien. Het afscheid van profvoetbal is definitief en kwam anderhalve week geleden tegen Telstar, op eigen veld in Leeuwarden. Ik was erbij en zag bijzondere taferelen in de catacomben en op het veld.

Dus bij deze nog even de column zoals die vorige week maanden in het Friesch Dagblad stond (en onderaan het filmpje van mijn collega’s van Omrop Fryslân)

Afscheid

Uit: Friesch Dagblad, 30 april 2012

Gerard Bos, sportredacteur

Als journalist schrijf je elk jaar tig artikelen en zeker als je de vaste verslaggever van een betaald voetbalclub bent. Zoals artiesten specifieke herinneringen hebben aan bepaalde liedjes of acteurs aan films, zo hebben journalisten dat aan bepaalde verhalen die ze schrijven. Ook ik. Zoals dat ene verhaal over de band van een profvoetballer met zijn overleden vader.

Die voetballer is Sandor van der Heide. Of beter gezegd: wás Sandor van der Heide. Want de aanvoerder van Cambuur, de man die verdeeld over twee perioden tien jaar doorbracht in Leeuwarden, nam vrijdag afscheid van het betaalde voetbal.

Hij vertelde me in het bewuste interview – het was in de zomer van 2009 – hoeveel pijn het verlies van z’n vader deed.
Hoezeer zijn vader altijd had meegeleefd en z’n grootste fan was.
En hoe hij voor elke wedstrijd even naar het graf van ‘pa’ ging.

Sommige collega’s van me herinneren zich Van der Heides vader ik heb de man nooit ontmoet. Maar het verhaal van Van der Heide junior over senior bleef me altijd bij.

Vrijdagavond dacht ik er tijdens het afscheid van Van der Heide automatisch aan terug. ‘Die ouwe’ had vast geglommen van trots als hij het afscheid van zoonlief bij Cambuur in levende lijve had kunnen bijwonen. En wie weet, misschien had-ie zowaar een traantje weggepinkt.

Moeder Van der Heide deed dat na afloop in de catacomben in ieder geval wel. Het was ontroerend en ik durf te wedden dat de herinnering aan vader Van der Heide daar ook een rol in speelde.

Moeder zag even daarvoor haar zoon invallen, hoewel hij eigenlijk te geblesseerd was om te spelen. Hij mocht toch nog even tien minuutjes meedoen, zijn laatste schreden in een competitieduel in het Cambuurstadion maken. Daarna volgden de plichtplegingen, hij ging op de schouders en sprak het publiek toe.

,,Als speler hield je van me of had je een hekel aan me. Sorry dat ik geen 46 slidings per wedstrijd maakte. Maar om eerlijk te zijn: daar was ik ook helemaal niet goed in”, zei hij. Wijze woorden. Supporters droegen hem vaak op handen, soms werd-ie ook verguisd. Ook als journalist kon je veelal prima met hem werken, maar waren er ook momenten dat je baalde als een stekker als hij niet terugbelde. Maar uiteindelijk kwam het altijd goed.

Van der Heide stopt op het juiste moment: ouder, vaker geblesseerd en stevige concurrentie. Hoeveel hij nog had gespeeld volgend jaar, weet niemand. Beter nu stoppen dan een jaar te lang doorgaan, merkte hij zelf al terecht op.

Voor Cambuur was hij altijd een topspeler en blijft hij voor altijd een clubicoon. En dus kreeg hij een groots afscheid. De tranen bij moeke waren aandoenlijk, de knuffel van zoonlief als troost was mooi.

Een onderonsje volgde. Waar ze het over hadden? Geen idee. Waarschijnlijk ging het heus ook even over ‘pa’. Het zou mij in ieder geval niet verbazen.

Wat je al niet tegenkomt bij research: FC Friesland?

Ooit was er een discussie onder de Friezen: zouden sc Heerenveen en SC Cambuur niet gewoon moeten fuseren? Anders zou het toch nooit wat worden met dat betaalde voetbal in de provincie? Welnu, we weten allemaal hoe het afliep.

Toevallig zoekend naar wat informatie over iets totaal anders, kwam ik onderstaand stuk tegen op internet. Het is een artikeltje dat in 1988 in de Leeuwarder Courant stond. In die tijd zette iemand op grappige wijze neer hoe het zou zijn gegaan met een fusie van Heerenveen en Cambuur. Dus bij deze, ter vermaak:

Afbeelding

De toppers van het weekeinde 31 maart – 1 april

Zo, nu ik verlost ben van het fenomeen ‘dagrubriek’ kan ik mooi elke gewenste dag met de ‘toppers van het weekeinde’ komen aanzetten. Bijvoorbeeld op maandag. En toppers, die waren er in de sportwereld genoeg dit weekeinde. En hoe mooi de zege van Tom Boonen misschien ook was in de Ronde van Vlaanderen; laat ik me maar beperken tot de landelijke en regionale sport.

Dus daar gaan we:

1. VOLLEYBALVROUWEN van VC SNEEK

Hé, stonden deze vrouwenvolleybalsters vorige week ook al niet in dit rubriekje? Jazeker. En was het niet zo dat ze beide wedstrijden in de finale om het landskampioenschap afgelopen weekeinde verloren? Jazeker. En toch staan ze op nummer één in deze rubriek? Jazeker.
Het is vrij simpel: ik hou wel van underdogs annex outsiders die boven zichzelf én alle verwachtingen uitstijgen. En hoewel de volleybalsters uit Sneek in de eindstrijd uiteindelijk vrij kansloos ten onder gingen tegen de nieuwe, terechte kampioen Sliedrecht, neem ik toch mijn petje af voor VC Sneek.
Nog niet zo lang geleden leek het gedaan met topvolleybal in Sneek. Het Friese bolwerk van weleer kampte met geldgebrek, zette in op de jeugdopleiding en ging door. Zie daar: met een jonge ploeg bereikte Sneek volledig onverwacht als nummer 5 van de competitie de finale. Voor het eerst in twintig jaar was dat. En het zegt wat over de toekomst: die is hoopvol door de talentvolle groep die er nu staat in Sneek.
Conclusie: misschien niet de eindwinnaar in het volleybal, wel de morele winnaar. En da’s ook wat waard.

2. BAS DOST

In het Friesch Dagblad van vandaag bijzondere aandacht voor de spits van sc Heerenveen. We vroegen ons namelijk af of hij niet eens in beeld zou moeten komen voor het Nederlands elftal. Is dat zo’n gekke gedachte? Luister, deze man heeft er al 25 doelpunten in liggen. Vijfentwintig. Dat zijn er al twee meer dan de vorig jaar door iedereen zo geprezen Bjorn Vleminckx.
Wat mij betreft kan onze vrolijke vriend Dost zonder twijfel mee met Oranje naar het EK. In een rol zoals Pierre van Hooijdonk die had, zo stelde toekomstig Harkemase Boys-spits Age Hains Boersma (ex-Heerenveen) in onze rubriek ‘Sporttribunaal’. Goede opmerking vond ik dat. Groot, sterk, goed met het hoofd en gewend aan een aanvallende ploeg met vleugelspitsen. Goede pinchhitter.
En inderdaad, geen vrije trappenspecialist zoals Pi-Air. Maar goed, je kunt niet alles hebben. Maar wel 25 goals. En da’s een boel.

3. SC CAMBUUR

Een paar weken geleden was het nog bijna crisis bij de eerstedivisonist uit Leeuwarden. Maar liefst zeven wedstrijden op rij werd er niet gewonnen en de play-offdeelname kwam in gevaar. Maar zie daar: een paar weken verder en Cambuur heeft vijf van de volgende zes duels gewonnen en de ander gelijkgespeeld. En dat ook nog eens goed voetbal. Waarom dan nu bij de toppers van het weekeinde?
Omdat er gisteren wel héél erg knap en overtuigend werd gewonnen van koploper FC Zwolle: 3-0. Na vijf minuten stond het al 2-0. De Leeuwarders zitten ineens in een flow en dat betekent dat ze een gevaarlijke klant aan het worden zijn voor de komende play-offs om promotie.

NIET MEE EENS??
ANDERE TOPPERS??
MELD HET GERUST IN DE REACTIES!

‘Gevangen op Bevrijdingsdag': play-offs Jupiler League

Het is misschien wel mijn grootste ergernis als voetbalverslaggever: als het winter is, staan we met z’n allen te klooien bij temperaturen onder het vriespunt en als het dan mooi weer wordt, zit het seizoen er al bijna weer op. Zéker in tijden van EK’s of WK’s. Zo snel mogelijk klaar zijn, is dan het devies. Goed, dat is nu eenmaal zo afgesproken. Regels zijn regels. Maar het betekent wel dat alles in elkaar wordt gedrukt in een volle kalender. En dus wordt er ook gespeeld op dagen waarop mensen iets beters te doen hebben. Ja, beleidsbepalers, er is meer in het leven dan voetbal.

Neem de play-offs van de Jupiler League. Dit seizoen zijn ze al halverwege mei klaar, omdat het EK er aan komt. Competities moeten dan vroeger dan in andere jaren beslist zijn. De KNVB, de clubs, de Coöperatie Eerste Divisie; blijkbaar hebben ze er allen vrede mee.

Wat supporters (laat staan media) ervan vinden, zal ze niet deren. Kijk maar naar dat voetbal in de winter; ook daar is de stem van het volk niet belangrijk. Dat mensen op bijvoorbeeld Bevrijdingsdag misschien wel liever met gezin of vrienden naar de festiviteiten van een bevrijdingsfestival gaan, deert ze ook niet. Dan maar wat minder publiek?

Maar… Een voetbalwedstrijd met politie-inzet op dezelfde dag als een bevrijdingsfestival?? Hm, ik voorzie een verhaal…

Ben benieuwd wat de burgemeesters van Leeuwarden, Den Bosch, Tilburg en al die andere steden van mogelijke play-offdeelnemers vinden van die 5 mei als speeldatum…

Het speelschema:

     dinsdag 1 mei 2012 1e ronde Jupiler Play-Offs
zaterdag 5 mei 2012 Return 1e ronde Jupiler Play-Offs
donderdag 10 mei 2012 2e ronde Jupiler Play-Offs
zondag 13 mei 2012 return 2e ronde Jupiler Play-Offs
donderdag 17 mei 2012 finales Jupiler Play-Offs
zondag 20 mei 2012 Return Finales Jupiler Play-Offs

Mijn artikel over ‘De tranen van De Vries’

Wat u van de website van het Friesch Dagblad vindt, laat ik aan u. Er was een tijd dat we al onze verhalen erop zetten, maar dat is tegenwoordig wel anders. Terecht natuurlijk, anders hoeft men ook geen abonnement meer of zou men niet meer een krantje hoeven kopen. Meestal doen we dus een deel van onze sportverhalen op de site. Maar soms, als het echt bijzonder nieuws is of een populair item, is chef sport Edward Jorna zo vrijgevig om alles erop te zetten.

Zoals vandaag. Omdat zoveel mensen in Leeuwarden, Friesland en zelfs de rest van Nederland het de hele dag zowat alleen maar over de tranen van Mark de Vries van SC Cambuur hadden, hebben we voor u het hele verhaal online gezet.

‘Snoepje van de week’ noemde Jorna die traktatie van gratis publicatie. Dus, bij deze…. Mijn verhaal over wat niet alleen het tv-moment van dit voetbalseizoen was, maar ook een van de mooiere verhalen die je als sportjournalist kunt schrijven. Integraal.

Enjoy and laat gerust een comment achter! Na de break…

Lees de rest van dit bericht

COLUMN | Mijn Glazen Bol voor 2012

Ach en wee, hadden we maar een Glazen Bol.

Welnu, die is er. En hij staat op de sportredactie van het Friesch Dagblad. Daarom trap ik het jaar – en ook deze blog op mijn website – af met de column (ook na te lezen in mijn portfolio op www.desportjournalist.nl)  zoals wij die vandaag in onze sportkatern hadden.

Friesch Dagblad, maandag, 9 januari 2012  

De glazen bol voor 2012

Column
Gerard Bos, sportredacteur

Ook zo genoten van de jaarwisseling? De oliebollen bij m’n vrienden waren lekker, de appelbeignets bij heit en mem al evenzeer. En natuurlijk ben ik ook na deze oudejaarsloterij nog altijd geen miljonair. Maar goed. Wel had ik na het knallen van de kurken een mooi feestje ergens in de binnenstad van Leeuwarden en bij het wakker worden op 1 januari was daar het besef: het is 2012. En jawel, het wordt een mooi jaar.  

Wist u bijvoorbeeld al dat:
Lees de rest van dit bericht

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

%d bloggers op de volgende wijze: