Site-archief

COLUMN | Voetbalpool, altijd leuk

Nog even een column die ik u in deze EK-tijden niet wil onthouden. Het stuk stond afgelopen maandag in de sportbijlage van het Friesch Dagblad. Speelt u ook mee in een pool (of poule zoals sommige mensen zeggen)? Dan zult u hopelijk een glimlach rond de mond krijgen van onderstaande tekst.

Voetbalpool, altijd leuk

Gerard Bos

Collega 1: ,,Wat heb jij?”
Collega 2: ,,Ik? 1-1, wat dacht jij dan? Hij (wijst naar mij) heeft ook 1-1. Jij niet?”
Collega 1: ,,Welnee, natuurlijk niet. Ik heb 3-1.”
Collega 2, lachend: ,,Pff, nééé, dat meen je niet. En bij de volgende?”
Collega 1: ,,Eh, ja, wat heb ik… even kijken. Oh ja, 1-3. Ja jongen, het wordt een mooie avond. Puntjes, puntjes.”

Zie daar, een gesprek dat gisteravond kort voor aanvang van Spanje – Italië plaatsvond op de burelen van de sportredactie van het Friesch Dagblad. Komt een soortgelijke conversatie u bekend voor? Dan doet u waarschijnlijk ook mee aan een voetbalpool. Altijd leuk. Met vrienden, familie, collega’s (of een mix van dat alles) uitslagen voorspellen van het EK voetbal, allemaal een paar ekkies inleggen en de prestigestrijd kan beginnen.

Wie heeft welke uitslag en waar? Wie heeft welke kampioen? Et cetera, et cetera.

Jep, het zijn mooie dagen voor de poolliefhebbers. Want dat laatste, dat zijn wij journalisten. En dus is er ergens op het wereldwijde web ook een subleague met daarin dertig vertegenwoordigers van de Friese media. En dat levert gesprekken zoals die hiervoor, op.

Vier jaar geleden deden we het ook. En in de categorie ‘ere wie ere toekomt’ moet het even worden vermeld: regioredacteur Goos B. bleek de best voorspellende journalist in het Friese medialandschap. Vreemde tactiek hield-ie er op na trouwens: alle uitslagen 1-1. Want dan zou-ie altijd ergens punten scoren. Welnu, in de poulefase leverde het hem maar weinig op. Maar omdat B. de landen in de finale goed had voorspeld, ging hij er uiteindelijk met de hoofdprijs vandoor.

Hij zal zijn titel overigens niet prolongeren, neem dat maar van mij aan. Want B. heeft Zweden als Europees kampioen voorspeld. Onze pret daarover werd gisteren nog groter toen Spanje – Italië inderdaad 1-1 werd. BAMMM! Feest op de burelen van de sportredactie. Hoewel, niet bij chef Edward J. met zijn 3-1 voorspelling. Wel bij collega’s Ernst S, Bert K. en mezelf.

Maar ja, bij Ierland – Kroatië was het alweer anders. En dus blijft het afwachten wie de Friese journalistenpool dit jaar gaat winnen. En anders is er altijd nog de Grijze Muis-trofee. Inderdaad, inleg terug voor degene die precies in het midden van de stand eindigt.

Vorige keer was het Omrop-presentator Arjen de B. die de Grijze Muis werd. Over een paar weken hoort u wie het dit jaar is geworden.

PS: Vandaag Frankrijk – Engeland en Oekraïne – Zweden; ik heb 2-1 en 1-2. Wat heeft u?

* Reageren? Twitter: @GerardBos of mail: sport@frieschdagblad.nl

Over het MediaTeam, deel 1 | De beste stuurlui staan aan wal – maar niet altijd

Harkemase Boys

Harkemase Boys (Photo credit: Wikipedia)

Er moet me nog even wat van het hart met betrekking tot vorige week. Toen vond op het complex van topklasser Harkemase Boys het zogeheten Hemelvaart-toernooi plaats. Tot zover niks bijzonders. Maar: elk jaar doet daar ook een team van Friese (sport)journalisten mee. Wij noemen ons het MediaTeam.
Journalisten van Friesch Dagblad, Leeuwarder Courant en Omrop Fryslân, samen in een formatie. Hoezo haat en nijd? Hoezo concurrentie? Het MediaTeam verbroedert!

Waarom doen we mee? Omdat we als journalisten immers altijd vanaf de kant zo goed weten wat voetballers en andere sporters fout doen. ‘De beste stuurlui staan aan wal’, dat idee. Dus als je dan wordt uitgenodigd om zelf je kunsten te vertonen, moet je dat ook doen. En aldus geschiedde de afgelopen twee jaar. U raadt het al: eerste keer laatste, tweede keer één na laatste…

Maar dit jaar was alles anders. Het MediaTeam won. Inderdaad. WINST. Nummer één. En ja, dat was voor onszelf misschien nog wel de grootste verrassing. Verder zegt het ook weinig, want het is een recreatief toernooi, potjes puur voor de lol. Maar toch, als je meedoet wil je ook winnen.

Dus toch even deze foto met u allen delen… Omdat we er nog steeds van nagenieten als journalisten… En omdat we weten dat het misschien wel bij deze ene keer blijft..!

Cambuur en het ‘Verdict van Venlo’: een week later

Zo. Op deze zondag denk je toch even terug aan een week geleden. Ook zo genoten van dat potje in Limburg? Nou, wel als u een neutrale liefhebber was óf een supporter van VVV-Venlo. Zelden (Roda JC-thuis in 2009 uitgezonderd) zag ik als clubwatcher zelf echter zoveel verdrietige en vooral lamgeslagen voetballers als die van Cambuur na afloop van het duel. Tranen met tuiten, ongeloof, teleurstelling en wat al niet meer.
Alles was aanwezig.

Het is ook wat, zeg. Speel je vier keer op rij voor promotie naar de eredivisie en word je op weg daar naartoe drie van de vier keer slachtoffer van cruciale tegentreffers in de slotfase van een wedstrijd waarin je op koers lag voor dat ultieme doel. Bij Cambuur hebben ze er ook nu, een week na het Verdict van Venlo, nog nachtmerries van.

Nou, vooruit dan: een keer terugkijken. Wie nog even een en ander wil teruglezen, hier wat producties zoals wij  die in het Friesch Dagblad hadden (Waarom nu? Omdat voor Cambuursupporters misschien de pijn misschien inmiddels wat is gezakt en lezen nu misschien wél mogelijk is zonder dat hun maag er nogmaals van omdraait):

  ANALYSE: Routine vervangen is de uitdaging

  WEDSTRIJD: Tranendal Cambuur na verdict van Venlo
   REACTIES: Hese baalt, Türk in shock

   NIEUWS:  Mark de Vries: Ik stop met betaald voetbal

  EINDRAPPORT: Cijfers & Zinnetjes over Cambuur in 2011-2012

Alle artikelen zijn uiteraard ook te vinden op de

COLUMN: Het afscheid van Sandor van der Heide

Ik had er door mijn reizen en belevenissen nog niks over geschreven op deze website, maar dat moet wel even. Want: ere, wie ere toekomt. Nietwaar? En als het om een van de beste spelers van de Jupiler League van de afgelopen jaren gaat, dan is een extra vermelding op z’n plaats. In de play-offs waar SC Cambuur op dit moment in speelt, zullen we hem niet meer zien. Het afscheid van profvoetbal is definitief en kwam anderhalve week geleden tegen Telstar, op eigen veld in Leeuwarden. Ik was erbij en zag bijzondere taferelen in de catacomben en op het veld.

Dus bij deze nog even de column zoals die vorige week maanden in het Friesch Dagblad stond (en onderaan het filmpje van mijn collega’s van Omrop Fryslân)

Afscheid

Uit: Friesch Dagblad, 30 april 2012

Gerard Bos, sportredacteur

Als journalist schrijf je elk jaar tig artikelen en zeker als je de vaste verslaggever van een betaald voetbalclub bent. Zoals artiesten specifieke herinneringen hebben aan bepaalde liedjes of acteurs aan films, zo hebben journalisten dat aan bepaalde verhalen die ze schrijven. Ook ik. Zoals dat ene verhaal over de band van een profvoetballer met zijn overleden vader.

Die voetballer is Sandor van der Heide. Of beter gezegd: wás Sandor van der Heide. Want de aanvoerder van Cambuur, de man die verdeeld over twee perioden tien jaar doorbracht in Leeuwarden, nam vrijdag afscheid van het betaalde voetbal.

Hij vertelde me in het bewuste interview – het was in de zomer van 2009 – hoeveel pijn het verlies van z’n vader deed.
Hoezeer zijn vader altijd had meegeleefd en z’n grootste fan was.
En hoe hij voor elke wedstrijd even naar het graf van ‘pa’ ging.

Sommige collega’s van me herinneren zich Van der Heides vader ik heb de man nooit ontmoet. Maar het verhaal van Van der Heide junior over senior bleef me altijd bij.

Vrijdagavond dacht ik er tijdens het afscheid van Van der Heide automatisch aan terug. ‘Die ouwe’ had vast geglommen van trots als hij het afscheid van zoonlief bij Cambuur in levende lijve had kunnen bijwonen. En wie weet, misschien had-ie zowaar een traantje weggepinkt.

Moeder Van der Heide deed dat na afloop in de catacomben in ieder geval wel. Het was ontroerend en ik durf te wedden dat de herinnering aan vader Van der Heide daar ook een rol in speelde.

Moeder zag even daarvoor haar zoon invallen, hoewel hij eigenlijk te geblesseerd was om te spelen. Hij mocht toch nog even tien minuutjes meedoen, zijn laatste schreden in een competitieduel in het Cambuurstadion maken. Daarna volgden de plichtplegingen, hij ging op de schouders en sprak het publiek toe.

,,Als speler hield je van me of had je een hekel aan me. Sorry dat ik geen 46 slidings per wedstrijd maakte. Maar om eerlijk te zijn: daar was ik ook helemaal niet goed in”, zei hij. Wijze woorden. Supporters droegen hem vaak op handen, soms werd-ie ook verguisd. Ook als journalist kon je veelal prima met hem werken, maar waren er ook momenten dat je baalde als een stekker als hij niet terugbelde. Maar uiteindelijk kwam het altijd goed.

Van der Heide stopt op het juiste moment: ouder, vaker geblesseerd en stevige concurrentie. Hoeveel hij nog had gespeeld volgend jaar, weet niemand. Beter nu stoppen dan een jaar te lang doorgaan, merkte hij zelf al terecht op.

Voor Cambuur was hij altijd een topspeler en blijft hij voor altijd een clubicoon. En dus kreeg hij een groots afscheid. De tranen bij moeke waren aandoenlijk, de knuffel van zoonlief als troost was mooi.

Een onderonsje volgde. Waar ze het over hadden? Geen idee. Waarschijnlijk ging het heus ook even over ‘pa’. Het zou mij in ieder geval niet verbazen.

Mijn artikel over ‘De tranen van De Vries’

Wat u van de website van het Friesch Dagblad vindt, laat ik aan u. Er was een tijd dat we al onze verhalen erop zetten, maar dat is tegenwoordig wel anders. Terecht natuurlijk, anders hoeft men ook geen abonnement meer of zou men niet meer een krantje hoeven kopen. Meestal doen we dus een deel van onze sportverhalen op de site. Maar soms, als het echt bijzonder nieuws is of een populair item, is chef sport Edward Jorna zo vrijgevig om alles erop te zetten.

Zoals vandaag. Omdat zoveel mensen in Leeuwarden, Friesland en zelfs de rest van Nederland het de hele dag zowat alleen maar over de tranen van Mark de Vries van SC Cambuur hadden, hebben we voor u het hele verhaal online gezet.

‘Snoepje van de week’ noemde Jorna die traktatie van gratis publicatie. Dus, bij deze…. Mijn verhaal over wat niet alleen het tv-moment van dit voetbalseizoen was, maar ook een van de mooiere verhalen die je als sportjournalist kunt schrijven. Integraal.

Enjoy and laat gerust een comment achter! Na de break…

Lees de rest van dit bericht

COLUMN | Hoezo Mickey Mouse-competitie!?

Bron: studentenkrant.org

Mickey Mouse-competitie. Een veelgebruikte term in het Nederlandse voetbal. Maar hoe terecht is dat nog nu we een fantastisch spannende eredivisie hebben? Ja, je zou kunnen zeggen dat het zo spannend is, omdat het niveau is genivelleerd. Dat we ‘minder’ zijn geworden met z’n allen.

Maar kijk eens even naar de Europa League. WIJ doen het geweldig, zo bedacht ik me donderdag toen ik verantwoordelijk was voor de indeling van de Europa-Leaguepagina als een van de twee sportpagina’s in de vrijdagkrant. En dus wordt het tijd voor Mickey Mouse om weg te gaan.

Nu maar hopen dat hij vandaag mijn column in het sportkatern heeft gelezen.
Net als u??
Check ‘m hieronder, na de ‘break’…

Lees de rest van dit bericht

COLUMN | Elfstedentocht 2012: Hype? Nou en!

God, wat heb ik me geërgerd aan dat gejeuzel dat de media een hype veroorzaakten rond het wel of niet doorgaan van de Elfstedentocht. Mensen, wakker worden. Heel Nederland praatte op Twitter en andere platformen hierover, zeker nadat bekend werd dat de rayonhoofden bij elkaar kwamen. Tijd voor een column in het Friesch Dagblad.

Praatten de mensen erover omdat de media er veel aandacht voor hadden? Of hadden de media er veel aandacht voor omdat de mensen erover praatten? Het is maar hoe je het bekijkt. Ik vond het in ieder geval een mooie week. Met een diepere gedachte. Lees hieronder in mijn column ((ook na te lezen in mijn portfolio op www.desportjournalist.nl) van afgelopen maandag waarom.

Hopelijk biedt het de critici een nieuw, ander of verfrissend inzicht.

Update: Journalistenwebsite Villamedia.nl vond de column ook lezenswaard, want ze heeft ‘m geplaatst op de opiniepagina!

Hier de column:

Hype? Nou en!

Gerard Bos – Friesch Dagblad, 13 februari 2012

Waarschuwing vooraf! Was u al die berichten in de media over de Elfstedentocht en alles wat daarmee te maken had, ook zo zat? Vond u ook dat de media er een hype van maakte? Ja? Leg dan de krant maar snel terzijde. Want inderdaad, ook deze column gaat over de Elfstedentocht. Ik meld het maar even. Opdat u zich niet nadien gaat opwinden.

Lees de rest van dit bericht

COLUMN | Mijn Glazen Bol voor 2012

Ach en wee, hadden we maar een Glazen Bol.

Welnu, die is er. En hij staat op de sportredactie van het Friesch Dagblad. Daarom trap ik het jaar – en ook deze blog op mijn website – af met de column (ook na te lezen in mijn portfolio op www.desportjournalist.nl)  zoals wij die vandaag in onze sportkatern hadden.

Friesch Dagblad, maandag, 9 januari 2012  

De glazen bol voor 2012

Column
Gerard Bos, sportredacteur

Ook zo genoten van de jaarwisseling? De oliebollen bij m’n vrienden waren lekker, de appelbeignets bij heit en mem al evenzeer. En natuurlijk ben ik ook na deze oudejaarsloterij nog altijd geen miljonair. Maar goed. Wel had ik na het knallen van de kurken een mooi feestje ergens in de binnenstad van Leeuwarden en bij het wakker worden op 1 januari was daar het besef: het is 2012. En jawel, het wordt een mooi jaar.  

Wist u bijvoorbeeld al dat:
Lees de rest van dit bericht

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

%d bloggers like this: